W przypadku Starego Kontynentu dzieje malarstwa można bez problemu oraz dość jednoznacznie podzielić na kolejne epoki dominujące w tej dziedzinie sztuk plastycznych, zaczynając już od czasów prehistorycznych aż do końca wieku dziewiętnastego, kiedy to malarstwo stało się już niezwykle różnorodne pod względem stosowanych stylów oraz kierunków malarskich. Historia malarstwa w wieku dwudziestym tu już kilkadziesiąt, jeśli nie więcej różnego rodzaju stylów, które łączą się tylko i wyłącznie w niektórych punktach i ciągłe poszukiwanie oryginalności i własnego sposobu na wyrażanie siebie poprzez malarstwo. W prehistorii będziemy mówili raczej o naskalnych i naściennych, prymitywnych rysunkach, rozwój malarstwa to dopiero okres starożytność oraz antyku, ostatnie wieki przed naszą erą. W czasie tym po raz pierwszy zaczęto stosować także pędzle, które ułatwiały nanoszenie oraz rozprowadzanie farby. Średniowiecze jest czasem kiedy miejsce ma gwałtowny rozwój wszelkiego rodzaju technik malarskich, głównie tych, które powiązane były z sztuką sakralną. Następnie przychodzi renesans, który do malarstwa wprowadza wiele innowacji i odrywa się w jakowyś sposób od sztywnego szablonu malarskiego z czasów średniowiecza. Był to okres kiedy dzieła mogły stawać się także świeckimi, dzięki czemu nastąpiło zwiększenie psychologii oraz symboliki każdych z dzieł nie ograniczając się tylko i wyłącznie do sfery religii.